5 edities lang stond mijn persoonlijke ‘dagboek’ in het grafische vakblad ‘Compres – voor ondernemers in grafimedia‘. Ik probeer in deze columns een link te leggen tussen web en papier. Hieronder de integrale tekst en de downloadbare pdf van het artikel. Je reactie is van harte welkom. Kunnen we de brug slaan tussen off- en online in grafisch Nederland?
This is it
Zo, dit is dan alweer mijn laatste bijdrage aan Compres. Eigenlijk heb ik me niet helemaal aan de opdracht van hoofdredacteur Ad gehouden. Het was namelijk de bedoeling om te beschrijven wat ik zoal de hele dag doe. Een echt dagboek dus, en dat natuurlijk gerelateerd aan grafimedia in het algemeen en mijn eigen werkzaamheden daarin in het bijzonder. Ik heb het echter meer aangegrepen als een column. Omdat ik dacht daarin beter mijn mening kwijt te kunnen over het huidige en toekomstige grafische vakgebied. Ik sta er zelf niet meer midden in, maar beleef het vanaf de zijlijn. Door te proberen een link te leggen tussen offline en online marketing en communicatie.
Eerlijk gezegd maak ik me heel veel zorgen over wat ik – met name niet – zie gebeuren in grafisch Nederland. En dat zou ik dan wel eens even lekker spuien over de grafische menigte via deze weg. Om zo reacties en discussie uit te lokken. Nou, lekker ambitieus, maar er is (nog) niet veel van terecht gekomen. Ten eerste ben ik niet kritisch genoeg geweest, ten tweede komt er gewoon geen reactie. Ja, van mijn moeder die vond dat mijn haar wel erg lang was op de foto. Maar die reacties bedoel ik natuurlijk niet. Met mijn slotartikel wil ik een laatste poging doen tot reactie. En zal dat trachten te doen door een aantal kritische stellingen te poneren. Graag uw bewijs van mijn ongelijk.
Oude wijn in oude zakken
Joepie, we mochten weer met z’n allen naar Hardenberg. Wat een feest. Na een lange reis, een broodje beenham, een biertje en sateetje, de laatste nieuwe ontwikkelingen op het gebied van druk- ken en printen. Of toch niet? Ik was er de eerste dag, dat scheelt misschien, maar het was mat, tam en niet erg druk. Dat zal wel goed gekomen zijn, maar het meest schokkende was dat er eigenlijk helemaal geen nieuws was. Alles is hetzelfde. Misschien een nieuw modelletje printer of drukpers hier, nieuwe software daar, maar dat is het dan. Ook zie je al jaren dezelfde koppen. Dezelfde leveranciers, soms met een ander logo op hun borst. Jobhoppers met hetzelfde verhaal. Geen verjonging, geen dynamiek en dat is link. We geloven het allemaal wel en doen ons ding. Al jaren. En dat is o zo gevaarlijk, want de wereld om ons heen verandert heel snel.
Kom alsjeblieft snel met nieuwe dingen, experimenteer, innoveer, laat de techniek los en schakel op de (sociale) ontwikkelingen om je heen – bij je klant en bij zijn klant. Adviseer en help hem om beter zaken te kunnen doen. Anders red je het niet en ga je failliet. Die trend zal trouwens nog wel even aanhouden, want er zijn gewoon veel te veel drukpersen en printers in Nederland. Geen wonder dat zowel grafische bedrijven als leveranciers gaan samensmelten. En dat komt heus niet alleen door de crisis.
De communicatiebranche communiceert niet
Ik weet wel dat de tijd, kennis of kunde vaak ontbreekt, maar als je je klanten voorziet van mooi drukwerk waar ze mee communiceren en hun boodschap mee uitdragen, moet je dat zelf ook doen. Natuurlijk niet alleen met gelikt drukwerk, maar ook via andere media. En niet met de focus op de techniek die je in huis hebt, maar met wat die ondergeschikt maakt aan de doelstelling van het bedrijf dat je wilt bedienen. Het resultaat van jouw klant moet voorop staan, niet het middel. Stop nou eens met het laten zien van die drukpersen en printers in je winkel. Dat boeit niemand, behalve de leverancier misschien. Jouw klant wil resultaten boeken – geld verdienen – en hoe, dat maakt niet zo heel veel uit. Laat het los, je kunt het. Jij bent de communicatie-expert!
Het vakblad is dood
Beste Ad, sorry, maar er zijn echt te veel vak- bladen in de grafische industrie. Die allemaal in dezelfde vijver vissen. Voor zowel nieuws als advertenties. De leveranciers weten dat en misbruiken jouw medium en dat van de anderen. Door – zoals al eerder vermeld – enkel in te zoomen op de techniek, zonder al te veel aandacht te besteden aan wat het oplevert. Voor de eindgebruiker dan. Het is een kwestie van tijd dat er ook bij deze bladen een shake-out volgt. Er worden geen advertenties meer geplaatst en het nieuws is oud, want het stond vorige week al op het internet. Dat het er volgend jaar in Gorinchem op alle gebied heel anders uit zal zien, is volgens mij zeker. Mijn tip aan jou is om dit proberen voor te zijn en veel meer een opiniërend multimedium te worden. Met interactie met de lezers, met fora, met echte discussies met leveranciers – over belangrijke zaken. Echt nieuws dus. Maar ja, dan moeten die ‘oude zakken’ wel willen veranderen, communiceren en reageren.
(c) 2009, Uitgeverij Compres
Best Ivo,
Je haar is inderdaad lang. En het lukt je met je bijdrage mij een reactie te ontlokken. Jouw laatste column is de eerste die ik lees. Doordat we elkaars profiel kunnen bekijken op Linkedin, ben ik door jou op de hoogte gesteld van wanneer je kopij behoorde aan te leveren, wanneer je dat daadwerkelijk had gedaan, en dat je dan vervolgens bij publicatie je afvroeg of mensen het gelezen hadden, of je het niet anders had moeten doen, en welke reacties jouw mening oproept.
Door mijn 6 jaar Grafisch Weekblad, en mijn positie bij kwaliteitsleider HST nu, prikkelen jouw woorden mij. Als een ware reaguurder hoor ik je te wijzen op een spelfout (red je het niet, zonder t), maar belangrijker nog, ik hoor jou persoonlijk aan te vallen, wat ik dan met mijn openingszin meteen maar heb gedaan. Het zou zwak zijn om met respect over onze jarenlange prettige samenwerking te schrijven, want wie zwak is wordt opgegeten. Of start door.
Ik heb mijn Twitteraccount geïntegreerd met mijn Freebeespas, zodat ik nu na het tanken op het scherm bij de kassa te zien krijg of Hans Schoolenberg zijn moyenne van 34 berichten per uur wel haalt. Nee, bonnetje niet nodig, vertel ik de tankbediende, want print is dood.
Specialisatie Ivo. Specialisatie. Precies dat wat jij hebt gedaan door -terecht- van Océ over te stappen naar Digibiz. Je bent ergens goed in, en daar leg jij je volledig op toe. Als een drukker via jouw column gewezen moet worden op het feit dat ze communicatie expert zijn, hou maar op. Specialisten als Jubels en Hazenberg (nee, geen inkt klant bij mij) veranderen de markt, in plaats van dat zij op marktveranderingen inspelen. Ondernemerschap en durf, jarenlang raakschieten, in diezelfde markt met overcapaciteit, prijzenslag en concurrentievervalsing. Al zijn er partijen die zich in die marktomstandigheden lijken te hebben gespecialiseerd.
De grove stelregel dat idealiter de markt met 1/3 moet inkrimpen, geldt niet alleen aan de productie kant, maar ook voor de toeleveranciers, en de schrijvende pers. De malaise bij juist de handelshuizen en de vakbladuitgeverijen met meerdere grafische titels is illustratief voor het credo dat specialisatie vereist is.
De gevolgen van jarenlang stilzitten, aanmodderen en tegen beter weten in hetzelfde blijven doen, dat heet marktwerking, en is het meest natuurlijke selectieproces dat ook onze fijne branche gelukkig kent. Het uitblijven van reacties op jouw 5 columns zegt mogelijk iets over het podium, de spreker of inderdaad de toehoorders. Maar als een uitgever via jouw column gewezen moet worden op het feit dat ze, ach, hou maar op. Ik ontkurk wel een oude wijn. Proost.
Met vriendelijke groet / Mit freundlichen Grüssen / Kind regards,
Jörgen Rietveld
@Jörgen Briljante bijdrage aan deze “discussie”. Voor zover je het een discussie kunt noemen dan. Want, ik heb het idee dat we het over het algemeen wel eens zijn. Natuurlijk heb ik meteen de typo aangepast. Waarvoor dank. Wel jammer dat deze er bij het betreffende vakblad in de redactie doorgeschoten is. Weer een bewijs dat print dood is en online leeft. Daar passen we het gewoon aan. Maar ja, dat is dan misschien ook weer meteen het nadeel. Je kunt dan de waarheid steeds een beetje vormen. Bij print staat het meteen vast. En geschreven is dan geschreven. De enige optie is een rectificatie. Die kan ik trouwens altijd nog overwegen als de drukkers van Nederland mij mijn uitspraken kwalijk nemen.
Beste Ivo,
In je ‘DagBoek’ vraag je om een reactie. Ik werd geprikkeld om te reageren.
We zijn als ‘drukker’ al jaren aan het transformeren naar een communicatiebedrijf. We verkopen geen drukwerk meer maar communicatie oplossingen. Een mooi voorbeeld is de reactie van de marketing manager van Velpa Enveloppen die hier vorige week in onze ideeënkamer was en zei: jullie zijn eigenlijk helemaal geen drukker, jullie doen veel meer…
Dat klopt en het voert te ver om dat nu allemaal te gaan omschrijven. Aan de hand van onze laatste (crossmedia) mailing richting klanten en hotpropects in januari wil ik laten zien wat wij voor en met onze klanten doen.
Op 2 januari kregen de (goed uitgezochte) 707 relaties en e-mail met de beste wensen voor het nieuwe jaar en vertelden we dat we er medio januari iets speciaals op de mat zou vallen. En we vertelden gelijk dat we met het oude gebruik van de jaarlijkse kalender gestopt waren. Op de deze mail kregen we direct een kleine 40 reacties van ‘benieuwd wat dat gaat worden’ etc…
In de derde week van januari viel de gepersonaliseerde deurhanger op de mat. Deze mailing met gepersonaliseerde deurhanger prikkelde onze klanten en prospects anders te kijken naar de mogelijkheden van print. De mailing liet zien dat groot formaat inkjet op plaatmateriaal ook voor andere creatieve toepassingen inzetbaar is. In de folder, die ook als verpakking diende, werd dit aan de hand van praktijkvoorbeelden extra onderstreept. De deurhanger was gepersonaliseerd en door de uitvoering in kunststof erg duurzaam. Daardoor ook een hoge attentiewaarde. Op deze manier is onze naam voor langere periode op een ludieke manier in beeld. Bij elke klant waar ik nu kom hangt hij!
Na 2 dagen volgde weer een e-mail, nu met een link naar de website (zie: http://klomp.nl/site/index.php?PID=4&AID=156) waar onze relatie kon zien hoe de deurhanger werd gemaakt. Diezelfde middag is het filmpje 248 keer bekeken en in de dagen die volgden ging de teller naar 360… (50% response) en er volgen 88 e-mails met complimenten etc…
Hieruit blijkt dat je een stuk drukwerk met een e-mail en een bezoek aan de website erg versterkt. En laten we onze klanten zien dat we op deze manier zelf ook de diverse communicatie kanalen effectief gebruiken.
De actie heeft geresulteerd in extra offerte aanvragen voor producten die klanten nog niet van ons kenden, afspraken in onze ideeënkamer en afspraken bij klanten!
Nu bezoeken we onze klanten met een LookBook digitaal drukken allemaal persoonlijk de komende maand! Kijk op: http://klomp.nl/site/index.php?PID=4&AID=157 en ook hiervoor hebben we een e-mail gestuurd waarop men kon reageren om een exemplaar te reserveren (138 aanmeldingen, waarvan zo’n 50 van onze Top100 klanten die hem toch al zouden krijgen).
En onze volgende actie gaat onze mogelijkheden van web2print nog beter on de aandacht van onze klanten brengen. Daar zien we de laatste tijd vooral de groei in binnen ons bedrijf.
Ik weet niet op dit een reactie is die je dacht op te roepen? Graag licht ik (ons bedrijf en onze visie) nog eens persoonlijk toe!
Met vriendelijke groet,
Jos de Jong
Klomp grafische communicatie
http://www.drukkersmetmeerwaarde.nl
@Jos: Dit is echt een briljante actie en toont aan dat er gelukkig wel ondernemers in de grafische branche zijn die mijn ongelijk aantonen. Natuurlijk was het prikkelend bedoeld (en erg gechargeerd omschreven) om bedrijven uit te dagen met voorbeelden te komen om te laten zien dat er wel degelijk heel veel gebeurd in deze dynamische markt. Dat is dan echt fantastisch om te zien dat jullie dat op deze manier doen. Het is dan ook geen wonder dat je daarmee succesvol bent, want je gaat juist uit van de beleving van je klant. Die ziet nieuwe toepassingen (voor zichzelf ook) en heeft niet per se de behoefte om te weten hoe het gebeurd, als het maar wat oplevert. Voor hem of voor zijn klant.
Wat een toeval dan dat het vandaag nationale complimentendag is. Mijn complimenten aan jullie zijn dan ook welgemeend. Ik hoop dat er nog vele succesvolle campagnes van jullie volgen en zou het inderdaad leuk vinden om op de hoogte gehouden te blijven. Zou graag ook mijn klanten wijzen op jullie succesvolle aanpak.
Ivo, ik vind dat je volkomen gelijk hebt. Leveranciers menen door een goede technische indruk te maken klanten te binden, maar het is waar dat veel eindverbruikers het echt niet uitmaakt hoe het allemaal druktechnisch gaat.
Ook is het helaas waar dat de oude stroming in grafisch nederland te veel op het oude nest bleef en blijft broeden.
Allemaal 45 plussers wellicht, net zoals ik, die hopen dat de markt toch een beetje blijft werken zoals we 25 jaar gewend waren.
Maar dat is niet meer. Ik moet je zeggen dat het bij mijn oude bedrijf (wat ik 1 okt. 2007 verkocht had) ook zwaar klote is gegaan. Ze hebben inmiddels 3 van de 6 mensen moeten ontslaan: da’s 50 % en nog werkt men marginaal.
Er zijn TE veel textieldrukkers in Nederland en ook is deze markt TE verzadigd met borduurmachines, dus er moet afgeslankt worden. Jammer genoeg voor de textielbranche hebben vele cowboys de eindverbruiker wijs gemaakt dat ze voor absurd lage prijzen ook bediend kunnen worden…en daarmee veel kapot gemaakt.
De eindverbruikers zijn namelijk niet gek en zij bepalen de markt tegenwoordig, niet meer het beperkt aantal gespecialiseerde drukkerijen. Dit wetende zou ik persoonlijk trouwens niet weten hoe nu verder.
Het verleden leert me dat er eerst stabilisatie nodig is en de markt uitgedund dient te worden, alvorens er bedrijven op een nieuwe manier gaan zaken doen, geïnspireerd (of juist gedwongen?) door de nieuwe economie van deze tijd.
Groet, Rob Vlemmix
Die Ivo. Hoe helder is de blik opeens aan de zijlijn. Hou oud zijn sommige punten die je signaleert? Hoe voelt het als roepende in de woestijn? Hoe oud is deze zak in zijn eigen oase? Hoe twitteren we de boel al twitterend vol minkukel getwitter verder op? Hoe lang leve het oude vakblad? Op welk internet stond het nieuws waarvan de achtergrond daarna in print gelezen kon worden? Hoera voor de creatieve media? Hoe waren de reacties toen GW in 1995 van start ging? ‘Te veel vakbladen in de grafische industrie die allemaal in dezelfde vijver vissen. Het is een kwestie van tijd . . . .’ Hoe stond het ook al weer in jouw dagboek? Times they are a changing. Inderdaad. De vraag is alleen wanneer en hoe.
Rien
Ivo Boschman, goedemiddag.
Als semi-pensionado, met grafische achtergrond, lees ik de grafische vakbladen niet altijd, maar dit artikel van je viel wel op. De hoofdredactie zal hier niet echt blij mee zijn, maar ze hebben het wel gepubliceerd.
Maar, het jammere is dat je “heel erg” gelijk hebt. Er zijn sowieso teveel vakbladen en de grafische zullen niet allemaal, in deze vorm, eind 2010 halen. Dat kan ook niet. Toen ik begon in de grafische wereld, werkten er 75.000 m/v. Eind dit jaar staan we richting 25.000 m/v. Dus, logisch dat we niet op hetzelfde level kunnen doorgaan.
Maar, een ieder heeft het te druk met overleven. En ook weinig tijd om na te denken over innovatie. Maar, we zullen moeten. Denken in IJZER is allang uit de tijd, maar gaat vooralsnog door. Er hangt alleen een computer aan, maar produceren zal ‘ie. En dus, tegen afbraak-prijzen.
Nee, we moeten buiten onze wereld kijken. Samenwerken met innoverende bedrijven, die aanvullende (digitale o.a.) diensten verrichten, wat de klant graag wil, maar nog niet weet dat jij dit ook kunt leveren. En anders nemen die anderen het wel over en word jij de onderaannemer (tegen weer afbraakprijzen).
Maar, het is vaak frustrerend. De huisdrukkerij komt er weer aan, want dat printen etc. kunnen we zelf wel en dan doen we de rest ook wel. Bij onze klanten is ook nu personeel teveel, dus dan gaat men zaken wel weer zelf aanpakken. Wij deden catalogi (digitaal) nu zitten er bij de klant intern 15 m/v aan zo’n klus te werken. Denk aan de piloot die de koffers gaat afhandelen.
Maar, het is nu DE tijd om dit alles op te pakken, want als het weer aantrekt zeggen we; Ja, nu even te druk!!
Vroeger zei ik altijd; “Ik ben inkt en papier”, nu zeg ik erbij; “En tekst en beeld”.
Groet,
Wiggele Warnar